Kolibrievlinder
Macroglossum stellatarum
Soms verschijnt er in de tuin een gast waarvan je twijfelt of je ogen je niet bedriegen. Zo’n moment beleefde ik toen ik voor het eerst een kolibrievlinder boven de bloemen zag hangen. Met razendsnel bewegende vleugels bleef hij stil voor de bloeiwijzen zweven, om vervolgens bliksemsnel naar de volgende bloem te schieten. Op het eerste gezicht lijkt het meer op een kleine kolibrie dan op een vlinder.
De kolibrievlinder (Macroglossum stellatarum) behoort tot de familie van de pijlstaarten. Anders dan de meeste vlinders is deze soort vaak al actief bij lagere temperaturen en vliegt hij niet alleen overdag, maar ook in de schemering. Zijn lange roltong stelt hem in staat om nectar uit diepgelegen bloemen te halen, terwijl hij als een kleine helikopter voor de bloem blijft hangen. De vleugels slaan daarbij zo snel dat ze voor het menselijk oog vrijwel onzichtbaar worden.
Een uitdaging voor fotograaf en camera
In de zomer van dit jaar leek onze voortuin een bijzondere aantrekkingskracht op deze soort uit te oefenen. De witbloeiende vlinderstruiken werden gedurende weken regelmatig bezocht door meerdere exemplaren. Nooit eerder had ik er hier zoveel gezien. Het bood een uitgelezen kans om deze fascinerende vlieger uitgebreid te observeren én te fotograferen. Toch bleek dat makkelijker gezegd dan gedaan. De combinatie van snelheid, onverwachte bewegingen en het voortdurende zweven vraagt het uiterste van zowel fotograaf als camera.
Juist die energie maakt de kolibrievlinder zo aantrekkelijk. Er lijkt geen seconde rust in dit insect te zitten. Van bloem naar bloem, voortdurend in beweging, steeds op zoek naar de volgende druppel nectar. Zelfs wanneer je denkt hem scherp in beeld te hebben, is hij vaak alweer onderweg naar een nieuwe bloeiwijze.
Af en toe verscheen tussen de bezoekers van de vlinderstruik ook een glaspijlstaartvlinder, een nog zeldzamere en minstens zo bijzondere verschijning. Helaas lukte het mij niet om deze prachtig transparant gevleugelde soort vast te leggen. De kolibrievlinder werkte gelukkig beter mee en gaf mij de kans om een aantal beelden te maken van een van de meest opmerkelijke dagactieve pijlstaarten van Nederland.
Iedere ontmoeting met deze soort blijft bijzonder. Misschien omdat hij zo anders oogt dan de vlinders die we gewend zijn te zien. Misschien omdat hij met zijn vliegstijl herinneringen oproept aan verre, exotische oorden. Of misschien gewoon omdat hij bewijst dat zelfs een gewone voortuin nog altijd verrassingen kan herbergen voor wie goed kijkt.